ගෝඨා, සජිත් සහ අපි - සුනන්ද දේශප්‍රිය

ගෝඨා, සජිත් සහ අපි - සුනන්ද දේශප්‍රිය

20 July 2019 11:22 am

ආර්යාව එළි බැස්සේය. ශ්‍රීමතාණෝ සතියේ දින හත‍ෙහිම පැය විසිහතරම පුරා ජනතා සේවයට කැපවීම පිණිස නින්ද නොයන ඖෂධ සොයමින් ගූගලය පීරනවා ඇත. ඇඔරිය යුතු හොඳම ගුලිය ගැන කල්පනා කරමින් වික්‍රමසිංහ දස අතේ ඇඹරෙනවා ඇත. රාජපක්ෂගේ දෑත් ශක්තිමත් කිරීමට බල්ටි පිනුම් නෙැගැසුවේ නම් ‘මට තමයි එන්න තිබුණේ’ කියමින් කරු ජයසූරිය හූල්ලනවා ඇත.

ගෝඨා සිංගප්පූරුවේ ගත කළ වෛද්‍ය නිවාඩුව අවසන් කරමින් හෙට අනිද්දා රටට පහත් වනවා ඇත. ගෝඨාගේ මිලිටරි සගයෝ ගාලු මුවදොර පිටියේ එල්ලා මරා දැමිය යුතු ‘ද්‍රෝහීන්’ගේ ලැයිස්තු සුද්ධ කරනවා ඇත. ‘අපි ගෝඨාභය ජනාධිපති අපේක්ෂකයා ලෙස තීරණය කරලා ඉවරයි. මහින්ද රාජපක්ෂට තෝරන්න දෙයක් නෑ’යි සිංහල අන්තවාදීන් කළ අභියෝගය ගැන බියකරු සිහින දකිමින් රාජපක්ෂ කලපනා කරනු ඇත්තේ ගෝඨා මටද උන්ටද කියාය.

නොවූවිරූ දේශපාලන අනාථභාවයකට පත් හිටං, පසුගිය පෙබරවාරි මාසයේ පළ කරන බවට කයිවාරු ගැසූ ‘රනිල් වික්‍රමසිංහ දුෂ්චරිතාපදානය’ ලියා අවසන් නොකිරීම ගැන කුලී ලියන්නන්ට අපවාද නගමින් කෑමොර දෙනවා ඇත. අත්තෙන් අත්තට පනින කුරුල්ලාට වූයේ තෙමී නහින්නටය. මත්ද්‍රව්‍ය සමඟ සටන කොට උඩය. මරණ දඩුවම් අත්සන් කොළේ දෙපරැන්ද ළඟය. නටපු නැටුමකුත් නැති බෙරේ පලුවකුත් නැති ජනාධිපති සිරිසේන දින දර්ශනයේ කොළ ගලවනු ඇත්තේ ඉකිබිඳිමිනි.

වික්‍රමසිංහගේ හිතමිතුරු සමාජයට තවදුරටත් එජාපය තුළ අධිකාරී බලය නැත. ඔහුගේ ගජයෝ පවා වෙන්ඩ ශ්‍රීමත් සජිත් ප්‍රේමදාස පසුපසය. සජිත්ට ජනාධිපතිවරණ අපේක්ෂකත්වය නොදුනහොත් එජාපය පතුරු යනවා ඇත. වික්‍රමසිංහ උත්සාහ කරනු ඇත්තේ කරු ජයසූරිය පළිහක් කරගෙන සජිත් සමඟ යුද්ධයට යෑමටය. පක්ෂ නායකත්වය අතහැරීමට වික්‍රමසිංහගේ අදහසක් නැත. මන්ද යත් අගමැතිකමට වඩා විපක්ෂ නායකකම යහපත් බව ජීවිත දශක දෙකක අත්දැකීමෙන් ඔහු යස රඟට දන්නා නිසාය.

ගෝඨාභයට තවමත් සිය ඇමෙරිකානු පුරවැසිකම අත්හැරීමට එක්සත් ජනපද ආණ්ඩුව අවසර දී නැත. සාමාන්‍යයෙන් යුරෝපීයයෙකුට සිය ඇමෙරිකානු පුරවැසිකම අත්හැරීමට යන්නේ සතියකට අඩු කාලයකි. මිලින්ද මොරගොඩට ඒ් සඳහා ගතවූයේ දින 10 ක් පමණක් යැයි කියනු ලැබේ. ගෝඨාභයට දෙමසක් තරම් ගතවීත් එම අවසරය නොලැබීම ප්‍රශ්නයක් ඉතිරි කරයි.

ද්විත්ව පුරවැසියකුගේ නාම යෝජනා ප්‍රතික්ෂේප කිරීමට මැතිවරණ කොමිසමට බලය පැවරෙන පනත් කෙටුම්පත් සකස් කර අවසන් කරන ලද්දේ 2018 වසරෙහි සැප්තැම්බර් මාසයේය. තවමත් රනිල් වික්‍රමසිංහ ඒ මත සිය පශ්චාත් භාගය තබාගෙන සිටින්නේ රාජපක්ෂවරුන් සමඟ ඇති කපටි ගනුදෙනුව නිසාය. ගෝඨාභයගේ ජනාධිපතිවරණ ව්‍යාපාරය දැන් සැළසුම් කර අවසන් යැයි කියනු ලැබේ.

දැනට පෙනෙන විදිහට ජනාධිපතිවරණ ව්‍යාපාරයේ ප්‍රධාන තරගකරුවන් දෙදෙනා වනු ඇත්තේ ගෝඨාභය රාජපක්ෂ සහ සජිත් ප්‍රේමදාසය. ගෝඨාභය ඉදිරිපත් නොකළහොත් රාජපක්ෂ පාර්ශවයට වන හානියට වඩා හානියක් සජිත් ප්‍රේමදාස ඉදිරිපත් නොකළහොත් එජාපයට සිදුවේ. අප කැමැති වුවත් නැතත් යථාර්ථය එයයි.

දකුණෙහිදී පන්සල් ගාණේ බඩගාමින්ද, උතුරෙහිදී දෙවසරකින් දේශපාලන විසඳුමක් ලබා දෙන බවට බේගල් ඇදබාමින්ද වික්‍රමසිංහ පෙන්වන්නේ වාර්තාගත පරාජයන් තවත් දීර්ඝ කර ගැනීමට ඇති සූදානමයි. එසේ නමුත් දේශපාලන සොම්බියෙකු වන රනිල් වික්‍රමසිංහට මෙවර අංචි ඇදීම ඉතා දුෂ්කර වන්නට ඉඩ තිබේ.

ගෝඨාගේ දේශපාලන පාබල හමුදාව සංයුක්ත වන්නේ අමු ජාතිවාදීන්ගෙනි. ඔව්හු සුළුතර ප්‍රජාවන්ගේ අයිතීන්ට දරුණු ලෙස විරුද්ධය. ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය වෙනුවට අනෙකා මර්දනය කිරීම සිය දේශපාලනය ලෙස සළකයි. අන්තවාදී ව්‍යජ පුවත් මගින් රට ගිනි තියන මාධ්‍ය ජාල ගෝඨාභයගේ හොරණෑකරුවන්ය. ගෝඨාභයගේ සමස්ත දේශපාලන ව්‍යාපාරයම පදනම් වනු ඇත්තේ සිංහල බෞද්ධ මහ ජාතිවාදය, භීතිය, වාර්ගික විෂමතාවයන්, ආර්ථික සංවර්ධනය සහ ශක්තිමක් පාලකයෙක් යන මතවාදය වටාය.

සජිත් ප්‍රේමදාස ඊට වෙනස්ද ? ඔහු මරණ දඬුවම පැමිණවීමට පක්ෂය. ඔහුගේ බිරිඳ දැනටමත් ජනප්‍රවාද ගත කටුස්සා මෙන් ආර්යාව යන පට්ටම බෙල්ලේ එල්ලාගෙන තිබේ. සජිත් යනු මිථ්‍යා විශ්වාසන්හි ගිලී ගිය, සාත්තරකාර කපටින්ට දෙවියන්ට සේ සළකන්නෙකි. තවද සියල්ලටමත් වඩා ඔහු බලය බෙදීමට පක්ෂ නැත. ඔහුට අනුව ආර්ථික සංවර්ධනය ජනවාර්ගික ප්‍රශ්නයට විසඳුමයි. සිය පියාගේ නමින් රටපුරා සෑම දිසාවකම දැවැන්ත බෞද්ධ පන්සල් 25 ක් සාදන බවටද ඔහු දැනටමත් ශපථ කර තිබේ.

බැලූ බැල්මටම පෙනන පරිදි මේ දෙදෙනාගේ දේශපාලනයේ එතරම් වෙනසක් නැත. ගෝඨා නූතනවාදී මර්දකයෙකි. සජිත් ගතානුගතික මර්දකයෙකි. ජනාධිපති ප්‍රේමදාස ගෙනගිය භීෂණකාරී දේශපාලනය ආදර්ශයක් ලෙස සළකන සජිත් ප්‍රේමදාසටද මර්දකයෙක් වීමට සුදුසුකම් තිබේ. දෙදෙනාම පන්සල් දේශපාලනය සිය ප්‍රධාන කක්ෂය ලෙස ගන්නවා ඇත. එනයින්ම අන්තවාදී බෞද්ධ භික්ෂූන්ගේ දේශපාලන සිරකරුවන් බවට දෙදෙනාම පත්වීමට ඇති ඉඩද වැඩිය.

මේ තාක් කල් ශ්‍රී ලංකාව පාලනය කළ දේශපාලන ධාරා දෙකම, මතවාදී වශයෙන් සුළුතර අයිතිවාසිකම් නොසළකන සහ මතවාදීමය වශයෙන් සිංහල බෞද්ධ දේශපාලන පක්ෂ බවට පත්වීම එළඹෙන ජනාධිපතිවරණය විසින් සනිටුහන් කරන්නට බොහෝදුරටම ඉඩ තිබේ. සජිත් ප්‍රේමදාසගේ එක්සත් ජාතික පක්ෂය මහින්ද රාජපක්ෂගේ පොදුජන පෙරමුණෙන් වෙනස්වීමට ඉඩක් නැත.

මෙම දේශපාලන ධාරා දෙකම මෙරට අද පත්ව තිබෙන සමාජ ආර්ථික දේශපාලන අර්බුදයන්ට වගකිය යුතුය. 1948 දී මෙරට නිදහස ලබන විට මෙරට ඉතා හොඳින් සංවිධිත සහ විනයගරුක රාජ්‍ය පරිපාලන සේවාවක් තිබුණි. බ්‍රිතාන්‍යයින් මෙරට හැරයන විට මාස 17 ක ආනනයන් සඳහා ප්‍රමාණවත් විදේශ විනිමය සංචිතයක් තිබුණි. (වර්තමානයෙහි එය බොහෝ විට දෙමසකට පමණක් ප්‍රමාණවත්ය) විදේශ ණය, දළ ජාතික නිෂ්පාදනයෙන් සියයට 04ක් (අද සියයට 80 තරම්ය) පමණක් ද දේශීය ණය, දළ ජාතික නිශ්පාදනයෙන් සියයට 14 ක (අද සියයට 70 තරම්ය) පමණක්ද විය. එදා ඩොලරයකට රුපියල් වටිනාකම 3.32 ක් (අද 175ක් තරම්ය) විය. (හිටපු මහබැංකු නියෝජ්‍ය අධිපති ඩබ්.ඒ. විජේවර්ධන පළ කරන ලද ලිපියකිනි)

එම පදනම මත ගොඩනැගිය හැකිව තිබූ ශ්‍රී ලංකාව විනාශ කරන ලද්දේ ගෝඨාභය සහ සජිත් විසින් නියෝජනය කරනු බලන දේශපාලන ප්‍රවණතා දෙක විසිනි. 2015 ජනවාරිය මේ විෂම චක්‍රය අවසන් කිරීමට මෙරට ජනතාව ලබා දුන් අවස්ථාවය. සිරිසේන සහ වික්‍රමසිංහ දෙබෑයෝ ඒ අනගි අවස්ථාව විකුණා දැමූහ.

මෙරට ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය සහ සමාජ සාධාරණත්වය ප්‍රර්ථනා කරන කිසිවකුට මෙම බලවේග දෙක සමඟ තවදුරටත් ගමන් කළ නොහැක. අනෙකා පැරදවීමට වෙන එකෙකුට ඡන්දය දීම අවසන් කළ යුතු කාලය පැමිණ තිබේ.

ජනාධිපතිවරණ දේශපාලනය අභිමුව අපේ ආරම්භක ස්ථානය විය යුත්තේ එයයි. විකල්ප දේශපාලනයක් සෙවිල්ල ඇරඹෙනු ඇත්තේ එම තීරණයට අප පැමිණියහොත් පමණි. බලය අල්ලා ගැනීමට විකල්ප වාම, හරිත දේශපාලනයකට තවම නොහැක. අප සතු බලය වනු ඇත්තේ බලපෑමේ දේශපාලනයක් බවට පත් වීමයි. එවැනි අවකාශයක් නිර්මාණය නොවන්නේ නම් අපටද අබ සරණය.